Alergie pokarmowe (np. na mleko lub jaja) nie są rzadkością, zwłaszcza u niemowląt i małych dzieci. Jednak reakcje alergiczne na żywność występują również w wieku dorosłym.
Objawy alergii pokarmowej często pojawiają się na skórze w postaci wysypki (pokrzywka), obrzęku (obrzęk naczynioruchowy) lub zaczerwienienia. Oznaki alergii można również znaleźć w objawach ze strony przewodu pokarmowego, takich jak biegunka, ból brzucha, wzdęcia, nudności i wymioty.
Jeśli alergik jest nadwrażliwy, tj. nawet bardzo małe ilości alergenu wystarczą, aby wywołać intensywne reakcje, może to prowadzić do trudności w oddychaniu lub wstrząsu alergicznego (anafilaksji) w niesprzyjających okolicznościach.
Jeśli alergia pokarmowa na mleko krowie lub białko kurze wystąpi we wczesnym dzieciństwie, istnieje duża szansa, że zniknie do czasu osiągnięcia przez dziecko wieku szkolnego. Sytuacja wygląda inaczej, jeśli jest to alergia na orzechy drzew (np. orzechy laskowe, orzechy nerkowca, orzechy włoskie), orzeszki ziemne lub nasiona (np. sezam), lub jeśli alergia zaczyna się dopiero w wieku dorosłym. W takim przypadku rokowanie jest raczej złe, że alergia ponownie zniknie. To samo dotyczy celiakii, przewlekłego stanu zapalnego w jelicie cienkim, będącego reakcją układu odpornościowego na gluten (pszenicę, orkisz itp.).
Precyzyjna diagnoza alergii pokarmowej, właściwa dieta terapeutyczna oraz wydanie i przeszkolenie zestawu ratunkowego (zwykle zawierającego lek przeciwhistaminowy, kortyzon i długopis z adrenaliną) są zatem ważne, a czasem wręcz niezbędne.
Po pierwsze, lekarz spróbuje ustalić, kiedy objawy pojawiły się po raz pierwszy i odfiltrować możliwe alergeny. Pomocne może być tu również zastosowanie dzienniczka żywieniowego. Następnie przeprowadzana jest dalsza ukierunkowana diagnostyka przy użyciu testu skórnego (test prick, test prick-to-prick) i badanie krwi (oznaczenie poziomu swoistych IgE przeciwko niektórym pokarmom). Czasami pomocna jest również diagnostyka składowa (diagnostyka molekularna).